Praca jako opiekunka – dla kogo?

Bardzo często młode osoby, które szukają pracy – chcą zarobić na studia lub po prostu trochę sobie dorobić – oferują swoje usługi w postaci opieki nad czyimiś dziećmi. Oczywiście wynika to z potrzeb rynku. Dorośli ludzie w wieku rozrodczym coraz rzadziej – zwłaszcza w dużych miastach – mieszkają z rodzicami. Coraz większą rzadkością są domy wielopokoleniowe, w których mieszkają pod jednym dachem dzieci, rodzice i dziadkowie. Marzeniem dla wielu osób oraz miarą ich sukcesu jest posiadanie własnego mieszkania lub domu. Takie są czasy, ma to swoje uzasadnienie i liczne zalety, o których nie trzeba nawet wspominać, ponieważ są oczywiste. Unikanie konfliktów międzypokoleniowych i wygoda, które wnosi mieszanie bez rodziców i teściów, ma jednak również swoje ciemne strony. Kiedyś w opiece nad dziećmi pomagała rodzina. Dziś jest to coraz trudniejsze, a rodzice są pozostawieni sami sobie. Dziadkowie, często oboje, pracują do późnych lat życia. Są jeszcze aktywni zawodowo w chwili, w której mają małe wnuki. To wszystko sprawia, że pracujący rodzice zmuszeni są do korzystania z usług opiekunek do dzieci.

Są rodzice, którzy potrzebują opiekunki praktycznie przez cały dzień. Sami pracują bardzo dużo, a często też muszą do tej pracy daleko dojechać. Dlatego opiekunki niekiedy pracują długo, a czas ich pracy jest ściśle uzależniony od grafiku i planów pracodawcy. Trudno czasami też o dni wolne, gdyż to zależy od wolnego dnia rodziców. Oczywiście to wszystko nie jest regułą i dużo zależy od współpracy obojga rodziców. Z pewnością jednak praca taka wymaga dużej odpowiedzialności i wywiązywania się z danego słowa. Nie można się spóźniać, zawodzić z błahego powodu. Trzeba być słownym. Poza tym opieka dotyczy często małych dzieci, które nie chodzą do żłobka lub nie dostały się do przedszkola, więc ta odpowiedzialność jest naprawdę duża. W dzisiejszych czasach dostęp do opieki w instytucjach, zwłaszcza w żłobkach, bywa mocno utrudniony, płatny urlop macierzyński kończy się po roku i jakoś utrzymać się trzeba.

Czasami opieka dotyczy dzieci starszych. Rodzice potrzebują kogoś, kto odprowadzi dzieci do szkoły lub je odbierze i zajmie się nimi do powrotu jego rodziców z pracy, może też odrobi z nim lekcje lub poda obiad. Takie zajęcie jest raczej pomysłem na dorobienie sobie, ale na główne źródło utrzymania się nie nadaje. Poza tym trzeba być elastycznym, jeśli chodzi o czas pracy. Należy go dostosowywać do potrzeb dziecka, jego planu zajęć, a może też do zajęć dodatkowych. Zwyczajnie trzeba też dziecku umieć pomóc w lekcjach, co wbrew pozorom dla niektórych, którzy swoją ścieżkę edukacji mają już dawno za sobą, może stanowić pewien problem.

Są też sytuacje, w których rodzice korzystają z pomocy opiekunek sporadycznie, okazjonalnie, gdy muszą lub chcą gdzieś wyjść bez dzieci, np. wieczorem na uroczystość. Może to być dobra okazja do zarobienia dodatkowych funduszy w przypadku osób, które studiują dziennie lub pracują, a chciałyby mieć trochę więcej pieniędzy.

Zawsze należy mieć na uwadze, że praca dla opiekunek jest niezwykle odpowiedzialna. Rodzice przekazują nam pod swoją opiekę swój największy skarb – dziecko, które nie jest samodzielne i za które podczas ich nieobecności będziemy odpowiadać. Jednocześnie nie znamy często dziecka tak dobrze jak jego rodzice. Musimy poznać jego zainteresowania, co lubi, czego się boi, czego nie toleruje. Każde dziecko jest inne, ma inny charakter i objawia się to już w bardzo młodym wieku.

Aby pracować jako opiekunka trzeba mieć oczywiście, jak w każdym zawodzie, pewne predyspozycje. Tutaj kluczowa jest cierpliwość do dziecka. Trzeba po prostu lubić dzieci. Zmienianie dziecku pieluchy nie jest może przyjemnością dla nikogo, ale bywa koniecznością i trzeba się z tym pogodzić. Przede wszystkim trzeba też umieć zapewnić bezpieczeństwo dziecku i udzielić pierwszej pomocy w razie konieczności, jeśli zaszłaby taka potrzeba. Należy przewidywać możliwe zagrożenia i im zapobiegać. Cały czas trzeba mieć oczy wokół głowy i nigdy nie stracić czujności. Praca bywa nudna i rutynowa, ale jednocześnie wymaga kreatywności. Należy umieć zająć uwagę dziecka w sposób rozwijający. Trzeba umieć zabawić dziecko, odwrócić jego uwagę, gdy tęskni za rodzicami, rozweselić, kiedy jest smutne. Należy mieć duże pokłady empatii i ciepła. Dziecko musi nam ufać, trzeba być konsekwentnym, mieć zasady, które będą akceptowalne dla nas, dla dziecka i dla jego rodziców. Należy też respektować oczekiwania pracodawców i zasady panujące w domu, aby wychowanie było spójne, a dziecko rozwijało się w spokoju i klarownej sytuacji, aby komunikaty były dla niego jasne. Wówczas poczuje się bezpiecznie.

W związku z powyższym praca jako opiekunka nie jest dla każdego. Chociaż opieka nad dzieckiem wydaje się czymś łatwym i niewymagającym dużej wiedzy, to jednak jest to zajęcie bardzo odpowiedzialne, gdyż znacząca wpływa na młodego człowieka, jego rozwój i samopoczucie. Praca taka wymaga szeregu cech, predyspozycji i umiejętności, a każdy rodzic chce, aby jego dziecko czuło się jak najlepiej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *